Czym jest psychoterapia psychodynamiczna?

Psychoterapia psychodynamiczna wywiedziona z psychoanalizy, współcześnie opiera się w równym stopniu na klasycznej teorii popędów oraz zakorzenionych w psychoanalizie koncepcjach; psychologii ego, teorii relacji z obiektem, teorii przywiązania. W praktyce klinicznej asymilujemy te koncepcje jako wzajemnie uzupełniające. Zgodnie z podejściem psychodynamicznym wspólna z pacjentem praca nad jego problemami, dotyczy jego obronnych wzorców zachowań, których nauczył się na wczesnych etapach życia. Wzorce te ujawniają wewnętrzne konflikty i deficyty charakteru. Konflikty pomiędzy tym czego pragniemy w związkach z ludźmi, a tym jak po to sięgamy, mają bezpośredni związek z konkretmymi problemami w życiu.

Jak przebiega terapia psychodynamiczna?

Terapia psychodynamiczna polega na regularnych spotkaniach pacjenta z terapeutą. Zazwyczaj jest to jedna lub więcej sesji w tygodniu trwających 50 minut. W naszej praktyce długość psychoterapii jest najczęściej określona w czasie. Rzadziej, dla niektórych osób terapeuta może zaproponować psychoterapię nieokreśloną w czasie. W trakcie terapii zainteresowanie pacjenta i terapeuty koncentruje się na relacjach w życiu pacjenta. Przy pomocy psychoterapeuty pacjent może obserwować własne, często nieświadome rekacje. Skoncentrowanie się na relacji terapeutycznej, w której tak jak i w innych odtwarzane są stałe wzorce zachowań pomaga w zrozumieniu i przepracowaniu kosztownych i nieświadomych wzorców, których pacjent nauczył się w przeszłości. Psychoterapia psychodynamiczna w sposób trwały i konkretny zmienia życie psychiczne i wpływa na codzienność.